2e Advent 'Onverwacht'
En u, Bethlehem-Efratha, al bent u klein onder de duizenden van Juda, uit u zal Mij voortkomen Die een Heerser zal zijn in Israël. Zijn oorsprongen zijn van oudsher, van eeuwige dagen af.
- Micha 5:1
Wij houden enorm van verhalen over de 'underdog'. Iemand die tegen alle verwachtingen in een overwinning weet te behalen. De persoon die alle wind tegen heeft en toch als eerste over de finishlijn komt. Het voetbalelftal wat geen schijn van kans leek te maken, maar toch de wedstrijd wint. Dit verhaal vinden we ook terug in heel veel films, series en boeken. Van een klein clubje kansloze rebellen die het universum redden in Star Wars tot een kleine, bange hobbit die Midden-Aarde van al het kwaad weet te redden in The Lord of the Rings. Zelfs romantische komedies lijken vaak dit patroon te volgen: man wordt verliefd, er gloort hoop op een beantwoording van die liefde, alles stort ergens in de zeventigste minuut in elkaar, alles lijkt verloren, maar dan is daar toch die wending die maakt dat alles weer goed komt. Geloof me, ik heb er genoeg gezien om dit te kunnen bevestigen. Iets in ons hongert naar verhalen over kwetsbare, ogenschijnlijk zwakke mensen die tegen alle verwachtingen in moed tonen en de wereld er een stukje beter door achter laten dan zij er voor was.
En hoewel we kunnen genieten van deze verhalen lijkt de mens paradoxaal genoeg ook te hunkeren naar de andere kant: het recht van de sterkste. Of het nou naar familie, vrienden en collega's is, in de kerk of de politiek, waar we ook komen proberen mensen die kwetsbaarheid en zwakheid juist te verbergen. Bang om gekwetst te worden. Bang om onze positie te verliezen of iets wat we waardevol vinden kwijt te raken.
God creëerde de mens ooit in afhankelijkheid van Hem. In zekere zin zit dat 'underdog' idee er dan ook al vanaf het begin in. Toen de mens besloot zich van God af te keren, begon God Zijn onwaarschijnlijke weg naar redding. Eén gezin op een zelf getimmerde boot vol met dieren. Hij deed beloften van grote zegen aan één stokoude man die geen kinderen kon krijgen. Hij gebruikte een verwende jongen die als slaaf werd verkocht om uiteindelijk een heel volk te redden van de hongersnood. Een moordenaar die ooit te vondeling werd gelegd gebruikte Hij om Zijn volk uit Egypte te redden. Hij koos een jonge herder met een slinger uit om een boom van een Filistijn te verslaan en vervolgens koning te worden. En toch verwachtte men in de tijd van Jezus niets van dit alles. Men keek uit naar een machtige koning die de vijand met een overmacht aan strijdgeweld omver zou helpen en de tempel weer in ere zou herstellen.
Tegen alle verwachtingen in werd daar in Bethlehem een jongetje geboren die de wereld compleet op de kop zou zetten. Niet door een kwade vijand met geweld te verslaan. Maar Die het kwaad zelf door Zijn sterven zou verslaan. Jezus moest eerst worden overheerst om als de ware Heerser te kunnen opstaan. In Hem vinden wij het ultieme underdog-verhaal waar wij in al die andere verhalen zo naar hongeren. In deze adventstijd blikken we terug op wat Hij al volbracht heeft, maar blikken we ook vooruit op wat nog gaat komen. De wereld lijkt er niet beter op te worden. Als christenen in Nederland anno 2019 zijn we steeds meer een minderheid. We verliezen de controle. Maar, misschien is dat wel waar we het meeste thuishoren. Als volgelingen van de ultieme Underdog, zien we de ogenschijnlijk onmogelijke uitdaging die voor ons ligt en treden we die met hoop en verwachting tegemoet.
- Micha 5:1
Wij houden enorm van verhalen over de 'underdog'. Iemand die tegen alle verwachtingen in een overwinning weet te behalen. De persoon die alle wind tegen heeft en toch als eerste over de finishlijn komt. Het voetbalelftal wat geen schijn van kans leek te maken, maar toch de wedstrijd wint. Dit verhaal vinden we ook terug in heel veel films, series en boeken. Van een klein clubje kansloze rebellen die het universum redden in Star Wars tot een kleine, bange hobbit die Midden-Aarde van al het kwaad weet te redden in The Lord of the Rings. Zelfs romantische komedies lijken vaak dit patroon te volgen: man wordt verliefd, er gloort hoop op een beantwoording van die liefde, alles stort ergens in de zeventigste minuut in elkaar, alles lijkt verloren, maar dan is daar toch die wending die maakt dat alles weer goed komt. Geloof me, ik heb er genoeg gezien om dit te kunnen bevestigen. Iets in ons hongert naar verhalen over kwetsbare, ogenschijnlijk zwakke mensen die tegen alle verwachtingen in moed tonen en de wereld er een stukje beter door achter laten dan zij er voor was.
En hoewel we kunnen genieten van deze verhalen lijkt de mens paradoxaal genoeg ook te hunkeren naar de andere kant: het recht van de sterkste. Of het nou naar familie, vrienden en collega's is, in de kerk of de politiek, waar we ook komen proberen mensen die kwetsbaarheid en zwakheid juist te verbergen. Bang om gekwetst te worden. Bang om onze positie te verliezen of iets wat we waardevol vinden kwijt te raken.
God creëerde de mens ooit in afhankelijkheid van Hem. In zekere zin zit dat 'underdog' idee er dan ook al vanaf het begin in. Toen de mens besloot zich van God af te keren, begon God Zijn onwaarschijnlijke weg naar redding. Eén gezin op een zelf getimmerde boot vol met dieren. Hij deed beloften van grote zegen aan één stokoude man die geen kinderen kon krijgen. Hij gebruikte een verwende jongen die als slaaf werd verkocht om uiteindelijk een heel volk te redden van de hongersnood. Een moordenaar die ooit te vondeling werd gelegd gebruikte Hij om Zijn volk uit Egypte te redden. Hij koos een jonge herder met een slinger uit om een boom van een Filistijn te verslaan en vervolgens koning te worden. En toch verwachtte men in de tijd van Jezus niets van dit alles. Men keek uit naar een machtige koning die de vijand met een overmacht aan strijdgeweld omver zou helpen en de tempel weer in ere zou herstellen.
Tegen alle verwachtingen in werd daar in Bethlehem een jongetje geboren die de wereld compleet op de kop zou zetten. Niet door een kwade vijand met geweld te verslaan. Maar Die het kwaad zelf door Zijn sterven zou verslaan. Jezus moest eerst worden overheerst om als de ware Heerser te kunnen opstaan. In Hem vinden wij het ultieme underdog-verhaal waar wij in al die andere verhalen zo naar hongeren. In deze adventstijd blikken we terug op wat Hij al volbracht heeft, maar blikken we ook vooruit op wat nog gaat komen. De wereld lijkt er niet beter op te worden. Als christenen in Nederland anno 2019 zijn we steeds meer een minderheid. We verliezen de controle. Maar, misschien is dat wel waar we het meeste thuishoren. Als volgelingen van de ultieme Underdog, zien we de ogenschijnlijk onmogelijke uitdaging die voor ons ligt en treden we die met hoop en verwachting tegemoet.
Reacties
Een reactie posten